Bu tür sorunlar yaşayacağımı ve neticesinde -muhtemelen- çok uzun bir süre sadece "diplomalı işsizler ordusu" üyesi olarak kalacağımı bildiğimden üniversite olayına girmedim, açıkçası hiç pişman değilim. 16-17 yaşlarımda resmi şekilde çalışmaya başladım ve halihazırda neredeyse 8000 gün prim birikimim var (7000'lerde emekli olamadım tabii, zaten bayağı bir genç yaş olurdu). Ha bu arada, o gün doldurduğum sürecin geçtiği işlerin, işletmelerin, patronların ve iş arkadaşlarının hepsinden her saniye sadece tiksindim; hiçbir şey gönlümce olmadı. Yalan yok, yaş 40 ve elbette ki halihazırda, uzun süredir -yaştan da kaynaklı sanırım- diplomasız bir işsizim hamdolsun.. Memleket hakikaten mükemmel olsaydı belki çok şey tavsiye ederdim iş - güç, gelir elde etme ihtimalleri üzerine de işte.. herşey sadece lafta güzel, mükemmel, muhteşem. Tek dileğim, benim karşıma çıkmamış olan güzel, sağlam fırsatların mucizevi şekilde tez zamanda karşına çıkması. Karşına çıkabilecek en iyi fırsat ise yurtdışında yaşama ve çalışma imkanı olur.