Ben doğma büyüme Orduluyum. 29 yaşımdayım ben de. Hem köyde hem şehir merkezinde evimiz var. Bu yaşıma kadar freelancer yazılımcı olarak çalıştım. Maddi sıkıntı çekmedim Orduda. Ama şöyle bir sıkıntı oldu depresyondan ölüyordum. Depresyondan ellerimin üstünde yaralar çıkmaya başladı. İnanılmaz asosyal durgun iğrenç bir şehir olarak kaldı bende. 20 gündür İstanbuldayım. Bir yolunu bulup İstanbula taşınmak amacım. 20 gündür ne stres kaldı ne bişey. Küçük şehirler çukurdur emin ol çok daha kötü. 29 yıllık hayatımı Orduda çöp etmişim diyorum. İstanbula ilk fırsatta taşınacağım işimi bulup.