Yazdıklarınıza göre, hep başkalarının yönlendirmesi ve kendinizi bir gruba kabul ettirme üzerine kişilik geliştirmişsiniz. Dolayısıyla kendi özünüz, ait olmadığı başka kalıplara girmeye çalışmış ancak o kalıplar dar kalmış. Tıpkı ayağınıza uymayan bir ayakkabının size rahatsızlık ve acı vermesi gibi. Kendinize odaklanın, mutluluğun, aidiyetin kaynağını başka yerlerde aranayın. Siz ne olmak istiyorsanız o olun, yalnız kalmak güzeldir. Aynı dağların zirveleri gibi uzaktan bakınca ürkütücü, ama üstünde olunca özgür, sessiz ve huzurlu...