Selam olsun,

Mutluluk anlayışınız paranın sağladığı imkanlarsa paranız kadar mutlu olabilirsiniz ve ne kadar paranız olursa olsun hep içinizde bir mutsuzluk pusuda bekler zira hep daha fazla paraya elde edilecek imkanlar vardır.

Mutluluğu paranın sunduğu imkanlarda değil maneviyatta bulduysanız para sadece hayatınızı idame ettirmek için kullandığınız bir araca dönüşür. Azlığı ya da çokluğu mevcut durumunuzu etkiler ama sizi mutsuz etmez.

Aman diyeyim fakirler şükretsin gibi bir şey yazmıyorum.
Bu dünyanın her imkanından her insan bu kısa ömründe faydalanmalı.
Benim yazmak istediğim şey mutluluğu bu imkanlarda yani parada aramamalı.
Eğlenebilir, gezebilir, en kaliteli ürünleri kullanabilir hakkıdır ama mutluluk diye bunları elde etmeyi görmemeli zira süreklilik arz eden bir hayat yaşamıyor kimse.
Bazen çok olur bazen az olur.
Bu nedenle mutluluğu alım gücüyle ya da banknotlarla belirlememeli.

Ekonomik durumu düşük ya da orta olanlar sanıyor ki zengin olunca dert tasa yok. Benim çektiğim dertlere göre zenginlerin derdi dert mi? diye düşünüyor.
Zengin olduklarında ise ilk ne oldum vakti geçince derin psikolojik sorunlar yaşamaya başlıyor.
Hayatının yaşam amacı haline getirdiği zenginliğin sandığı gibi bir masal olmadığını görünce.
Zenginlerde keşke tek derdim para olsa şu sorunları yaşamasam diyor ama o iş öyle değil elbette.
Bu zengin ve düşük gelirli örneklerin ortak noktası para merkezli mutluluk anlayışıdır.
Paranın az ya da çok olması bir insanın mutluluğunu değiştirmemeli en azından insan buna müsaade etmemeli.