Bu dönemin insanlarının genel yapıları çıkarcılıktır. İlişkiler tamamen çıkar üzerine kuruludur. Seni ölçüp biçerler ‘bir işlerine yarar mısın yaramaz mısın?’ diye. İşlerine yarayabileceğini hissettireceksin ama çok rahat halledebileceğin durumlarda bile olayı sanki çok büyük bir olay gibi lanse etmelisin. Seni o alanda tanrı gibi görmelerini sağlayacaksın. 1000 liralık işi 10.000 gibi gösterip sana 2000 e çözerim gibisinden biri olacaksın. Saftirik bişey olursan sadece oyuncak olursun çevre de bi işe yaramaz. Hırçın, saldırgan, aç gözlü, saygısız, başkalarının haklarına göz diken, egoist insanlar genelde maddi olarak çok güçlü oldukları için daha çok çevreye sahiptirler ve daha çok saygındırlar. Eğer çok çevre edinmek istemiyorsan için öyle biri değilse bile dışın öyle gözükmek zorunda.