Son 2-3 yıl içerisinde o kadar çok merhabalaştığımız insan borç istiyor ki, bir takım süslü ve acıklı cümlelerle 30.000 TL isteyen, 100.000 TL isteyen, 250.000 TL isteyenin haddi hesabı yok. Öyle cümleler kuruyorlar ki, öyle mesajlar atıyorlar ki acıyıp insanın veresi geliyor. Birine 20.000 TL verdim 1 haftalığına, geri 2 ayda ödeyebildi. Vermediğiniz zamanda hemen karşılaştığınızda yüz ifadeleri ve size olan yaklaşımları değişiyor. Bu konuda neyse ki tecrübe sahibiyim, verip kötü olmaktansa vermeyip kötü olmak kesinlikle daha iyidir.

Gerçekten fakir insan sayısı giderek azalıyor, ülkemizdeki gelir düzeyi artıyor demiyorum, ülkemiz zenginleşiyor demiyorum ama gerçekten fakir diyebileceğimiz insan sayısıyla, kendi kendine fakir olan insan sayısı arasında artık büyük bir fark var.

İphone 13 telefonu vade farklı 65.000 TL'ye taksitli alan bir kişi sizce gerçekten fakir midir? Bence değildir. Aylık gelirinden daha fazla zaruri olmayan harcamaları olan biri sizce gerçekten fakir midir? Bence değildir. Bütçene göre ürün almak varken bir ürünü taksitli alıp iki katı ödemek sizce akıl işi midir?

Bugünkü borç isteyen arkadaşla sadece selamlaşıyoruz, benden bu 3. kez borç isteyişi benimde 3. kez vermeyişim. Ben vermedikten sonraki 1-2 ay bana karşı olan tavrı ve bakışları değişiyor. Bugün 50.000 TL borç istedi, evine aylık giren maaş 170.000 TL, 20.000 TL'de kira geliri var. Şimdi bu şahıs sizce gerçekten fakir mi? Neden sürekli bu kadar zor durumda olduğunu iddaa ediyor. Böyle bir aylık gelirin olacak ve kendini sürekli böyle küçük düşüreceksin, birde bana yazmış ki fazladan ne istersen kabulüm diye, abicim git bankadan çeksene, demek ki bankalarıda patlattın.

En nefret ettiğim insan türü bunlardır, istemek önemli değil ama vermeyince değişen karakterini belli eden insanlardan nefret ediyorum, insan düşünüyor size selam verirken birşeylerin yolunu mu yapıyor acaba diye.

Allah iyi insanları düşürmesin, hayatımda yalnızca 1 yıl çok zor durum geçirdim ayda 150.000 TL ödemem vardı 12 ay boyunca, onda da o bankadan diğer bankaya takla ata ata zor zamanları geride bıraktım, kimseden bir kuruş istemedim.