Selam olsun,

Yazmaya devam edelim sonra geriye dönüp 1 2 3 4 5 6 diye okuyorum.
Kişisel not defterim gibi kendime yazıyorum ama herkes okuyup yazabilir elbette

Küçük insanların kurdukları küçük dünyalarında nasıl bir motivasyon içinde olduklarını yazmak istiyorum.
Bu insanlar kendi dünyalarında merkez olduğundan gerçek dünyada bu alışkanlıklarını devam ettirmektedir. Her şey onlarla ilgilidir.
Mesela arkadaşları onsuz bir konuşma yapıyorsa ya onun hakkında olumlu/olumsuz konuşuyorlardır ya da onların birlikte yaptıkları şeyler aslında o küçük insana yöneliktir.
En iyi ihtimalle tüm insanların kendi değerleri, düşünceleri ya da inandıklarına karşı olumlu/olumsuz kendine karşı olduğunu zanneder.
Merkezdedirler yani.

Gerçekten böyle düşünüyor olmalarını günlük hayattan örneklerle daha oturaklı hale getirmek isterim.

Markete gittiniz ve kasada sıranızın gelmesini bekliyorsunuz ama arkanızdaki kişi neredeyse ensenize soluyacak kadar dibinize girmiştir.
Arkanızı dönüp "Biraz geriye gider misiniz?" dediğinizde normal bir insan bir adım geriye gider.
Sizin derdiniz ya da amacınız sadece bir rahatsızlığınızı söylemektir.
Küçük insanlar bunu hakaret olarak algılarlar çünkü siz rahatsız olduğunuz bir şeyi söylemediniz.
Siz "aslında" o küçük insanı hedef alıp ona düşmanca davranmış oluyorsunuz.
Ne oldu burada durunca? Gitmiyorum geriye sen git! gibi yaklaşımların temelinde bu vardır.
Sizin ne dediğiniz ya da neden dediğiniz değil onun nasıl anladığı önemlidir ki o hep haklıdır.

Birisine küfür ettiğinde küfür etme diye uyarırsanız.
Siz küfürden yani küfrün kendisinden rahatsız olmuşsunuzdur ama o küçük insanlar durumu böyle değerlendirmez.
Nezaketen değerlendirme yazıyorum sanı ve zan üzerine yaşarlar ama konuyu saptırmayalım.
Siz aslında küfür etme diyerek küfür ettiği kişiyi korumuş oluyorsunuzdur.
Safınız küfür edilen kişinin yanıdır çünkü sizin küfür etme demeniz "o" kişiye küfür etme olarak anlaşılır küçükler tarafından.
Size neden küfür etme dedin diye sormazlar bile ki küçük insanların sormasını garipsemem aslında. Normal bir insan zaten küfür etme dendiğinde karşısındaki insanın küfürden rahatsız olduğunu anlayıp nedenini sormaz ama küçük insanlar anlamadığı halde merak bile edip sormaz.
Bildiklerini sanıyorlar ve o bildikleri şey eğer küfür etme dediyse o küfür ettiğim kişiyi koruyor ve onun tarafında diye zannediyor.
Merkez kendileri olduğundan sizin kendinizi rahatsız eden bir durumu söylemeniz bile döner dolaşır onun etrafında döner. Merkez o dur.

Bir anınızı, hatıranızı ya da tecrübenizi aktardığınızda ortamda eğer küçük insan varsa buna dayanamaz.
Hemen başlar beni mi anlattın? Bana mı bir şey demek istiyorsun? Bana laf mı sokuyorsun?
Bunları açıktan diyemiyorsa sen çok mu biliyorsun? He, bir sen biliyorsun! gibi bir tavra bürünebilirler.
Çünkü sizin kendi deneyimlerinizi aktarmanız bile sizle ilgili değildir mutlaka konuştuğunuz, yaşadıklarınızı paylaşmanızın o küçük insanla ilgili vardır.
Siz aslında bu deneyimleri yaşamayı ve anlatmayı sırf o kişiye laf etmek için yaşıyorsunuz ama farkında değilsiniz.
Sizin düşünceleriniz, tecrübeniz ya da bakış açınız olamaz, mutlaka o kişiyle ilgilidir bunları yazma ve anlatma nedeniniz.

Nasıl bir dünya kurduklarına karışamam kendi dünyalarında kaldıkları sürece ama o kafayla benim olduğum gerçek dünyaya geldiklerinde nezaket gösteremem.
Hele iki üç küçük bir araya gelince büyük resimleri görmediğinize sizi inandırmaya çalışacak kadar büyüdüklerini düşünebilirler.

Küçük insandan kasıt ekonomik, statü, eğitim ya da yaş ile ilgili bir durum değildir.
Dip notum bu olsun.