Açıkçası endişem bu insanların (Şöyle şöyle beklenti içerisindeyiz, şöyle şöyle olabilir / olacak...) demesi değil, hakiki endişem hükümetin olmuş olan devasa büyük deprem den sonra hâlâ daha kafasının yerine gelmemesi, endişem bu insanların bir Ulusu düşünmek yerine zirve tamahkârlık adı altında kendi ego ve de kibirlerinin gölgesinden kurtulamamaları.

Çok kaygı verici, hayal kırıklığı dolu dönemler den geçiyoruz, Ülke'de deprem olmasa dahi Ülke kan ağlıyor, artık ağrılar dan, sızılar dan dert yanmaktan dili damağı kurudu.