Hocam selamlar,
Önceden çok keskin düşünüyordum; benim gibi düşünmeyen insanları dışlıyor, yalnızca kendi fikrimin doğru olduğunu sanıyordum. Sonradan anladım ki, benim bakış açımdan öyle görünse de başkalarının bakış açıları da en az benimki kadar önemliymiş. Bunu gerek iş hayatımda yaşadığım aksaklıklarla gerekse farklı tecrübelerle zor da olsa öğrendim.
Artık fark ediyorum ki, sadece önüme bakmak yerine bazen sağıma soluma da bakmak, farklı açılardan değerlendirmek gerekiyor.
Ama ya gerçekten bende bir sıkıntı var ya da bu durumu fazlasıyla kafama takıyorum. Bazen empatiyi abarttığımı düşünüyorum ve bu kadar fazla empati yapmanın da zararlı olabileceğine inanıyorum.
Selam olsun,
Böyle cevaplar gelince böyle nasıl yazayım mest oluyorum.
Biliyorum elbette hepimizin yanılgıları var ama şimdiye kadar yazanların kendilerini eleştirecek, kendilerine rağmen bunların farkına varacak ve dert edecek kalibrede olması çok hoş.
Şu yaptığınız öz eleştiriyi yapmadan hayatını ziyan eden birçok insan varken sizin bunu dert edip kendinize rağmen yazabiliyor olmanız hakikatten değerli sizin adınıza.
Ben bu şekilde kendindeki bir kusuru, hatayı ya da yanlışı görebilen insanlara büyük saygı duyuyorum ve imreniyorum.
Büyük meziyetlerdir.
Eksik olmayın.