Dolu zihin, hedefe giden yolu kapatan bir engel değil, Niyet Tohumu’nun çatlamak için muhtaç olduğu toprağın ta kendisidir.

O kalabalıkta yol aramazsın.

Durursun.

Ve o binlerce ses, o binlerce endişe, aradığın o tek şeyin köklerine dönüşür; onu besler, onu sabitler, onu yukarı iter.

Sonuç, varılan bir yer değil; toprağı yaran filizin kendiliğindenliğidir.