Hayalimdeki motoru almak için yıllardır çabaladım. 15 yaşımdan beri günde 14 saat çalışarak, kazandığım paranın yarısını aileme verip kalanını altın ya da bankada biriktirdim. Zamanla 200 bin liraya yakın bir birikimim oldu. Yaşımı bekliyordum, hayallerim vardı.
Ama bir gün babam bütün paramı istedi. Babası veya ablasına vereceğim, merak etme geri gelir dedi. Aradan 2,5 yıl geçti
Ne para geri geldi, ne de onlarla bir konuşma. Aradıklarında açmıyorlar bile. Babam da boş ver deyip konuyu kapattı, parayı geri istemiyor.
Bu parayı toplamak için verdiğim emek, heves ve hayallerim sanki elimden alındı. Şimdi yeniden sıfırdan başlamış gibiyim. Çalışma isteğim de neredeyse yok oldu. O motoru hâlâ çok istiyorum ama nereden başlayacağımı bilemiyorum. Sürekli kafam karışıyor, motivasyonum düşüyor ve böyle konuları haftada bir açıp sizden destek istemek zorunda kalıyorum kafanızı ağrıttığım için hepinizden özür dilerim 🙏
Ben de senin gibi yıllarca çalışıp hayalim için para biriktirmiştim. Daha 1213 yaşlarındayken aşçılığa başlamıştım, dedem de aşçı olduğu için mesleğe erken yaşta adım attım. 18 yaşında büyük bir hayalim vardı. yurt dışında tanınmış bir şef olmak, dünyanın her yerinde geçerli bir diplomaya sahip olmak. Bunun için 70 bin lira para biriktirdim. Ama bir aile meselesi yüzünden o parayı vermek zorunda kaldım ve bir daha geri dönmedi. O gün çok yıkıldım, hayallerim elimden alınmış gibi hissettim.
Ama pes etmedim. Hırs yaptım, yolumu değiştirdim ve sonunda kendi evimi aldım. Yurt dışı hayalim hala içimde, ama hedeflerim bitmedi 31 yaşındayım ve hala peşindeyim. Şunu bil kaybettiğin para hayallerini bitirmez. Asıl sermaye senin azmin. Motorunu da, başka hayallerini de yeniden inşa edebilirsin. Para gider, ama senin iraden kaldıkça yolun hep açık.
Babamıma saygımı korudum ama o günden sonra hayatımın direksiyonunu kendi ellerime aldım. O olaydan sonra mesleği bile bıraktım, ama hayat bana yeni yollar açtı. Anladım ki insanı asıl büyüten, düştüğü yerden kalkma cesaretidir.