2 sene önce giriş kat ev aldık almaz olaydık gerçekten huzurumuz kalmadı. Sadece sabah ve geceleri huzur var bir nebze. Allah'tan o kadarı var. Kalan bütün saatler evin içinde 2 dk gönül rahatlığıyla oturamıyoruz. Sanki bütün sokağın ve apartmanın kaosu evin içinde yaşanıyormuş gibi. Sinir stres hastası oldum. Çocuğum olsa gerçekten panik atak olarak yetişir ya da adapte mi olur bilmiyorum. Üst katlarda olsam camı kapatır daha izole yaşardım belki ama giriş katta camı pencereyi kapatmak da fayda etmiyor arkadaş. Son ses müzikle geçenler, egzoz bağırtanlar, camın önünde yarım saat arabasını ısıtanlar, geceleri evi aydınlatan Xenon farlar,gün boyu bitmek bilmeyen çocuk sesleri çığlıkları...