Selam olsun,

Çok seviyorum bu konuda yazmayı çünkü kendimi mutlu etmeyi seviyorum.
Eminim okuduğumda mutlu olacağım şeyler yazacağım kendimce.

Doğduk ettik eyledik bir çocukluk yaşına geldik.
İşte ne oluyorsa ondan sonra oluyor o çocukluktan hiç çıkamıyoruz.
İlk okula başlarken büyüdün falan diyorlar bizde role giriyoruz ama aslında çocuğuz.
İlk aşkımız, ilk arkadaşımız, ilk okumayı öğrendiğimizdeki o çocukça keyifler hiç değişmiyor.

Biraz daha yaş alıyoruz 15 20 arası oluyoruz bu sefer yine büyüdün artık, koca adam oldun sözleri yağmur gibi yağıyor üzerimize ama biz hala çocukluktan kalma mutlulukların peşindeyiz.

Bu sefer uzun yazmayacağım direkt olarak orta yaş ve yaşlılık yıllarına geleceğim.
Sorumluklarımız omzumuzda birçok derdimiz tasamız ya da yaşadığımız zorluklar var ama biz hala çocukken yaptığımız şakaları yapmaktan vaz geçmiyoruz.
Yaşımız 40 50 olsa bile aklımızda hep çocukça yani babamızın güldüğü, annemizin kahkaha attığı şeyleri yapmayı seviyoruz.
Elbette insanların içinde büyük ve yetişkin insanlarız ama tek kalınca kendimizle konuşmaktan tutun, oyun oynamalar, çocuksu tavırlar hiç değişmiyor.

40 yaşına gelmişsin be adam çocuk gibi trip atmak nedir?
Arkadaş yaş gelmiş 40 olmuş ama büyümüyoruz ki sadece büyük rolü yapıyoruz.

İnsanlar büyümez sadece daha olgun çocuk olabilir ve her insan aslında çocuktur.

Bu mutlak doğru ya da sarsılmaz bir düşünce değildir sadece benim için böyledir.
İsteyen kişiler büyüdük ne çocukluğu koca koca adamlar olduk diyebilir elbette.

Çok uzatıp örnekleri arttırmak istemedim ki sizlerin de ekleyeceği daha çok şey olsun.