O zaman acık konuşalım...

Doyumsuz olduğumu fark ettim.
10 yıl önce hayal ettigim seyler, yeminli tercuman iken ceviri burom olsun istiyordum. Şimdi İngiltere de şubesi olan, asiri yoğun calisan, 28 dilde 200 adetten fazla yeminli tercumana ceviri veren bir tercume buromuz var. Buroya haftada 1-2 uğruyorum sadece. 2 bayan arkadasimiz gayet rahat isletiyorlar.

Dil kursunda yds egitimleri vermeye baslamistim 2014 de. Işimde iyiydim ama hep lan biz calisalim, elalem zengin olsun derken şimdi her dönem ortalama 450 600 arası kayıtlı buyuk bir dershanenin 3 ortagindan biriyim. Gerci gene yds leri ben veriyorum

Uzak bir ilçede ogretmendim. Keske merkezi bir okulda lise dil siniflarini alsam diyordum. Son 4 yildir merkezde bir lise de dil siniflarini müdür sadece bana veriyor.

Ne zaman evlencdm, yaş 29 30 oldu derken şimdi 39 um ve 6 yasinda bir evladim var.

Allah a çok şükür her dilegim oldu. Haa essek gibi calistim haftada 7 gun. Hala yeri geliyor gece 4 e kadar ceviri yapip sabah 7 de kalkıp okula gidip, ordan oglen çıkıp dershaneye geciyorum ki arada buroya gecmem gerekiyor. Ama bitmiyor dilekler. Insanoglu asla doymazmış. Şuna neden sahip olmayayım ki dddigimiz birseyler her zaman çıkacak.