Herkes birbirini ezmeye çalışıyor. Ben dürüst iş yapıyorum diyebilecek tek bir kişi yok hangi sektör olursa olsun. Düzen bozuk maalesef.
Abim hayatımız kısıtlı bugün varız yarın yokuz. Yani ben her şeyde bu dünya için de görmezden gelemem ki. Wallahi yarın çöp topar. Al sata ticarete girer bi yolunu bulur kendi işimi yaparım daha iyi.
Proje geliştirdim. Sattım ve abd ye gidicektim paramı vs hazırladım geçen sene tam gaza geldim. Ailem yok gitme etme vs derken dinen yine acıtasyon yaptılar ve paramı da borca verdiler gidemedim. Artık tmm ailem canım kanım ama wallahı yoruldum. En ufak artık projeymiş sosyal gelirim miş veya oluşucak herhangi bir gelir fonumdan aileme söylemiyecem ve bahsetmemeye yemin etmek istiyorum. Duydukları an dip yapıyorum.
Babam amcama anlatıyor. Amcam öğretmen milyonluk evde yasiyor. Duyunca bana rakip oluyor ve olmaya calisiyor. Demem o ki ailem istemiyor bir yere varmamı. Ben tek geldim tek giderim. Düştüm yine kalkarım. Elbet güzel konularla basarılı konularla gelicem.
Sadece derin bir sessizliğe gömülmek istiyorum.
Ve asla yapacağım işlerden söz etmemeye yemin etmek istiyorum. Tam başarıyorum hep engel.
Konu dağılması için özür dilerim.
Not: ilk eğitim mağazamda. Satış ürün geçme ekranında ise bazen mail ister ve oraya bir 1mavi @ gmail . Com girmek zorundasındır.
Adamlar oraya unutulmaması için 1market@ gmail.com yazıp yapıştirmis ki unutmamasi icin eğer bunu ezberi birak yazamiyorsa oh mis 10 yil sessiz sedasız müdürlük. Daha klavyeden bisi yazamiyorlar.
Mağaza müdürüm 10 yıllık mağaza müdürlüğü yapmıştı ve @ yazmayı ve hatta 2dk seri sekilde yazıp müdürüm nasıl olur dedim es geçtim. Adamlar birsey bilmiyorlar yalakalık ve kurulu düzen var almış baslarını gidiyorlar. Ben kısıtlı kalamam ve sessiz kalamam. Onlar diyor ağzın olsun dilin olmasın. Biz ne desek anlaşıldı. Sabah 8.30 cikis 6.30 ve zaten 6.30 da ise cikamiyorsun cikana kadar 7.30 ve 8.00.
Bu saaten sonra napcam beynim yanmış durumda.