Mavi market sektöründe calisiyordum.

Beni baya kullandılar ilk işe girdim eğitim adı altında 1 hafta o mağaza bu mağaza derken her yere beni koşturdular. Ve yoruldum. Mental olarak iyi değilim.

Gm / Genel müdüre vs bide satis müdürüne sikayet edecem onların ziyaretini bekloyorum sözünü duyup beni ispiyonladılar bs ye.

Bs / bölge müdürü ise istifamın verilmesini söylemiş ve istifa vermezse 3 gün devamsızlıktan ve kirmizi cizgiyle isten aticakmis denildigi icin korkudan istifa verdim.

Yine diyorum genel müdür gm ye ulaşıp ve gerekli mecralara ulaşıp şikayet edicem.

Skt olayı, benim mental ruh sağlığımı bozdular.
Odak problemi yaşıyorum. Resmen bütün iş yükünü bana bindirdiler.

Bölgede calisan erkek personel yok die ezilen ben oldum kullanilan ben oldum.

Demem o ki ALLAH kimseyi zorda bırakmasın.
Market zincirine personel olarak calisilmasini kesinlikle tavsiye etmiyorum.

Satmıyorum abi ayıplı mal satmıyorum. Takıntım var bunu yapan mağazalar olabilir lakin 1 hafta skt si kalmis ürünü 3 - 5 gün kalmis veya hatta skt olmuş ürünü niye millete satim.

Mağaza müdürü ve yardimcisi prim alsın die.

Benim hikayem burda biter.

Kendi işim olmadığı sürece huzursuz ve mutsuz olucam gibi.

En iyisi yine güvenlik olmam kafa dinleyip proje geliştirmeye vaktim ve zamanım bolca vardı.

Uyku yok dizi ve film izlemeyi sevmiyorum. Tek çare ya o tarz bir iş yada rahat bir iş bulup.

Finansal özgürlüğüme kavuşana kadar mücadeleye devam etmek.

Konu anlatım bozukluğu için özür dilerim.

Sizce neden hayata tutunamıyorum. Adalet neden yok? Veya göreceli kavram belkide var bana göre adelet sistemi yok.

Sorun bende mi?

Hakkımla bir yere gelmek istiyorum. Veya kısa süreliğine refaha kavuşana kadar işimi laikiyla yapmak istiyorum. Hile hurda olmadan. Ama malesef çevremde insanların çoğunda merhamet duygusu ve empati kurma yok. Hep kısa yolu tercih ettiriyorlar.

Yalaka olmamam.
Herkese karşı iyi niyet ve fazla güven.
Empati.
Mücadelem ve hep yarım yamalak hayatım.

2. Yıllık önlisans bilgisayar programcılığı okudum.
Yön gösteren olmadı. Sorgulamadım hayat toz pembe geldi ve şimdi ise iş işten geçti.

Geçmişteki rahatlığımı iyi değerlendirmedim diye şimdi ise acısını çekiyorum.


Özet: hayata tutunamıyorum.