Selam olsun,

Nezaket içinde ve samimi olduğunuzda insanlarda tuhaf bir durum ortaya çıkıyor.
İnsanlarla samimi ve nezaket içinde diyaloğunuz olduğunda bu nezaketi ve samimiyeti nedense bir eksiklik olarak gören çokça insan var.
Hatta bazıları kendini denk bile görebiliyor.
Çünkü siz kırmıyorsunuz ve incitmiyorsunuz.

Bir insan saygı, nezaket, samimiyet gibi kavramların ne olduğunu bilmeyecek seviyedeyse siz mahcup olmasın diye üzerine gitmez aksine konuyu kapatırsınız ama kavramların ne olduğunu bilmeyen birisinin bu nezaketi anlamasını beklemek beyhude bir çabadan ibaret oluyor.

Bunları yapmalarına rağmen hatasını yüzüne vurmamayım diyerek uzaklaşıyorsunuz ama bunlara ne gerek var?

Hayatında bir kitap okumamış, eğitimi muallak, genel kültürü zayıf ve safi ezber cümlelerle yaşayan insanların cüretkar olmasına takılmıyorum zaten doğalı budur. Onlar cüretkar olur ama bu yüzden geriye çekilen aklı başında birçok güzel insandan mahrum kalıyoruz.

Bu konuyu kendimle ilgili bir durumdan dolayı açmadım.
Ben insanların olumlu/olumsuz dediklerine göre değil omurgası olup olmamasıyla ilgilendiğimden yazılanlarla ilgilenmiyorum.
Yazana bakıyorum sonra yazdığına bakıyorum yani sorun yaşamıyorum.

Okuduğunu anlamaktan ziyade okumaya karşı alerjisi olan insanlara asla bir şey yazmıyorum.
Benim konum ve yazdıklarım suskunlaşan o güzel insanlara.
Susmayın arkadaşlar, sizi dolaylı yönetmelerine müsaade etmeyin.

İsim yazmayacağım o güzel insanlardan ama yani görüyorum kendilerini geriye çektiklerini çünkü dengi olmayan insanların içi boş, yüzeysel ve değersiz tavırları iğreti edici.
Niceliğin olayı budur zaten daha çokturlar, daha gürültücüdürler, daha görülürdürler lakin hepsini toplasan nitelikli birine denk değildir.

İnsanların size nezaket göstermesini, samimi olmasını ya da eksikliklerinizi yüzünüze vurmamasını bence kötüye kullanıp saygısızlığa çevirmeyin zira nicelik bile niteliğe muhtaçtır.

Sevgiler.