Yazdıklarınızı tamamen katılıyorum. Çocuk suçluluğu tek tek çocuklara indirgenmemeli; asıl üzerinde durmamız gereken, onları bu duruma sürükleyen sosyal, ekonomik ve organize suç sistemleridir.
Buna katılıyorum. Ek olarak, aileler çocuklarının 15 yaşına kadar olan bütün davranışlarından mesul tutulmalıdır bana göre. "Çocuklar" ağaç kovuğunda yetişmiyor. Yetiştirmek en başta onu dünyaya getiren ailenin görevi.
Tüm bunlar bir yana, bir de insanın "fıtratı" vardır. Nasıl ki 1,50 boyundaki kişiden basketbolcu olması nadiren beklenir ya da ekstrem yeteneği olmadığı sürece bu ön görüde bulunulmaz; aynı şekilde çocukların hepsi de bir değildir. Mesele, onların içerisindeki; doğuştan genleri ile birikte getirdikleri, öne çıkan yanlarını / özelliklerini / melekelerini erken yaşta tespit edip olumluya yönlendirecek bir sistem kurgulanmalı.
Bütün insanlar "kalem erbabı" olmak için yaratılmamıştır örneğin. Çocuğun içerisinde "savaşçı ruh" varsa o yöndeki sporlara, profesyonel askerliğe vb. yönlendirilebilir; elbette eğitilerek.
Balıktan ağaca tırmanmasını beklemek bizim gibi toplumların en belirgin hatalarından maalesef...