Selam olsun,

Hepimiz biliyoruz senin maskelerin yok hep olduğun gibi göründün ya da en azından göründüğün gibi oldun.
Hep üzerine alıyorsun sonra kişiselleşiyor konu o nedenle genel yazıyorum genel.

İnsanlar genelde kendisinde olmayan, olsa bile komşudan alınmış bir çay bardağı kadar bulunan konularda maske takıyor.
Saygısız bir insansa ilk taktığı maske aşırı saygılı ama insanı iğrendirecek bir saygıdan bahsediyorum. İnsan bilmediği konuda maske takınca en aşırısını, en abartısını yapmaya meyilli.
Beni özellikle bu maske iğreti ediyor ama maske çok.

Saygıyı içselleştirememiş yani ne olduğunu bilmeyen sadece eksik olduğundan dolayı yama ile eksikliği kapatmak isteyen insanlar... Fark edilmediğinizi ya da yedirdiğinizi düşünmüyorsunuzdur umarım.

Arkadaş, dost ya da çok ilgili insan maskesi...
Aynı şekilde bu kavramların içi boş kof haline sahip olduklarından bu eksikliği bastırmak için janjanlı bir maske takarlar.
Maske takınca ve yine abartı şekilde davranışlar sergilediklerinde içi boş olduğundan hep yalnız kalan ve sadece kendini kandırabilen o insanlar.. Neden hala yalnızsınız sizce? Fark ediliyor olabilir misiniz?
Genelde bu insanlar değer görmez. Elbette kendisi gibi maskeli kişilerle maskeler takılı olduğu süre zarfında arkadaş sahipleridirler ama maske çıkınca yine yalnızlık.

Duyarlı, hassas, bilgili ve diğer konularda hep maskeler vardır rafta bekleyen.
İcap edilirse kullanıma hazır şekilde bekliyor.


Bu konuyu açma ve yukarıda bulunan maskeleri yazmamın ana nedeni tek bir maskeden bahsetmek için bir yol yapmadır.

Mutluymuş maskesi...
En acı olan ve hepimizin çeşitli boylarda bu maskesi var sanırım.
İç dünyamızda kopan fırtınaları maskelemek için birebir.
Toplumun bize dayattıkları, ailemizin ve sevdiklerimizin beklentileri...
Hep olmamız gereken insan tarifleri ve sıkışmışlıklarımız...
Dayatılan ama bir türlü içimize sinmeyen ama açıktan da söyleyemediğimiz bastırılan o gerçek biz.
Okula gitmen lazım, başarılı olman lazım, askere gitmen lazım, işe girmen lazım, evlenmen lazım, çocuk doğurman lazım, ikinci çocuğu geciktirmemen lazım...
Bunlardan birine ya da birkaçına ya da bu monoton ve tek tip yaşam modelini içine sindiremezsin.
Ekonomik zorluklar yaşarsın, kendini değersiz hissedersin, duyguların önemsenmez, yaşamak böyle bir şey diye sorgulamalar...
Bunları ifade etmek ya da daha doğrusu ifade edebilecek birinin olması her zaman sahip olunan lüksler değildir.
Mutluyum ve her şey yolunda maskesini takıp tüm bunları bastırdığımız o maske.

Ne eskiyor ne yıpranıyor hatta bazen bizde alışıyoruz ve maskeyi çıkartmayı unutarak yaşayabiliyoruz.

ChatGPT gibi sonuç olarak diye yazmak istemezdim ama daha uzatmamak için illaki bir sonuca en azından sonuç benzeri bir şeye bağlamam lazım.
Hepimiz o maskelerden takarken maskelerimizi gizlemenin ya da maskelerimiz altına saklanmamızın ne kadar önemsiz olduğunu hatırlatmak istedim.
Biliyorum en acımasız davranışlar biz maskemizi çıkarttığımızda aslında bizim gibi olan ama o sıra maskesi takılı kişilerden geliyor lakin göğüsleyebiliriz diye düşünüyorum.
En azından bir denemek lazım.

Aslında toplum, aile, sevdiklerimiz vs. bize etki ve baskı kuran herkes bunları kendi maskelerinden dolayı yapıyor biz bunlara karşı yine maske ile savunuyoruz.
En azından arada sırada çıkartıp nefes alma ihtiyacımızı giderelim belki o nefese alışırız. (Oksijen almaktan bahsetmiyorum, gerçekte olan ama baskılanmış bizin ortaya çıkmasından bahsetmek istedim.)