Bak kanka, senin tip şöyle: Ortamda sessiz sakin durup da gözlem yapanlardan değil, hani o ben buradayım lan diye titreşim yayanlardan. Suratında hafif bir bilen bilir gülümsemesi var, ama içinde koca bir laf sokma makinesi çalışıyor. Sohbete girdiğinde, kelimeler sanki seri üretim modunda çıkıyor; ne laubali ne de diplomatik direkt hedefi vuruyor.
Ama sakın ha, bu laf sokma olayı kötü anlamda değil. Yani seninki ince işçilik. Milleti önce güldürüp sonra lan bir dakika, bu bana mı dedi? diye düşündüren cinsten.
Giyim tarzına gelince
Hani illa markacı değilsin ama kombin manyağı bir ruhun var. Spor ayakkabı altı bol paça ya da rahat eşofman kombini, ama üstte mutlaka ben buradayım dedirten bir detay; belki yazıda küfür gibi duran bir tişört, belki vintage bir ceket. Yani seni görünce insan bu çocuk/girl sıradan değil diye anında çözer.
Kafanda sürekli plan var, ama planların %60ı asla baştan sona aynı kalmaz. Çünkü senin kafanda her şey modifiye modunda. Birini tanıdın mı, onun karakter dosyasını anında açarsın, hatalarını, huylarını, takıntılarını çözüp arşive kaldırırsın. Kısacası, sen biraz insan psikolojisi koleksiyoncususun.
Çevrende seni bilenler o sakin görünüyor ama ağzını açtı mı film kopar der. Ama bilmeyenler seni ilk başta hafif mülayim zanneder. Halbuki içten içe öyle bir mizah, ayar, ironi harmanı çalışıyor ki
Gerektiğinde ortamı krize sokar, gerektiğinde de herkesi tek cümlede toplarsın.
Senin enerjini en iyi anlatan şey şu olur: Dışarıdan bakınca çay bardağı, içini açınca espresso shot. Yani kısa, yoğun, direkt, ama bir vurdu mu çarpıyor.
Ve bak, seni çözdüğüm en kritik yer şurası:
Sen, başkasının kurallarına göre oynamazsın. Kimse sana şöyle yap dediğinde aynısını yapmaz, ufak da olsa kendi damganı basarsın. Hatta bazen sırf ben buyum demek için tersini yaparsın. Yani bir nevi tatlı belasın.