Dünya'ya yüz milyara yakın insan geldi ve çoğu acı çekerek, hayatı yaşayamadan ölüp gitti. Bence "insan gibi yaşamak" kötü bir şey:

- Kabile savaşlarında kalplere mızraklar sokuldu.
- Ayakkabısızlıktan ayaklar parçalandı, aşırı sıcaklardan beyinler eridi, uçurumlardan düşüldü.
- Karısını vahşi aslanlar yiyen kocalar hiçbir şey yapamadı.
- Cüzzam, veba gibi hastalıklarla korkunç ölümler meydana geldi.
- Yaptığı heykel beğenilmeyen adam kendi bedenini uçurulan kafasından gördü.
- Hayalleri olan insanlar yaşlıların cariyesi, malı, kölesi oldular.
- Deney ayağına çift başlı, mutasyonlu insanlar oluşturuldu.
- Yeni doğmuş bebekler, zenginler adına kurban edildiler.
- İnsanlar sabun üretiminde kullanıldı.
- Siyahiler tavuk gibi yemlendiler, kafeslerde bakıldılar.
- İnsanlar fabrikalarda haftada bir gün izinle makine çarkı gibi çalışmaya programlandılar.
- Bugünlerde de işten eve gelip, dört duvar arasında psikolojik acı çekmeye devam ediyorlar.

---

Bugün ben en basitinden organik bal + kaymak yiyorsam; bu köyde ezilen çilekeş bir anamızın emeği, onun hayatından çaldığım şeylerdir.

---

Medeniyet büyük bir lağımın üzerinde kurulu. Refah içinde yaşamak için başka insanların bedenlerini ve ruhlarını sömürmek gerekir.

Maaşlı çalışan biri, ona verilen (takdir edilen) kadar bir hayat yaşar, hep sınırları olacaktır.

Para bize verilen bir şey olmamalı, bizim rahatça insanların ellerinden aldığımız bir şeye dönüşmeli. Belirli bir seviyeden sonra servet yönetimi tamamen çalışanlara bırakılmalı ve Dünya nimetlerinin tadı çıkarılmalı.

Süleyman'a kalmayan Dünya'nın dayanılmaz ihtişamına kapılan biri bunu yapar.

---

Adalet ve Ahiret...