Valla ben de pes etmedim ama sevdiğim kapitalist düzeni pes etmeye zorluyor.. Haftalık 5000 kazanıyorum. İki çocuğum var. Kira, faturalar, mutfak.. Hayat pahalılığı öyle seviyelere geldi ki ne aldığımız nefesten bir tat alabiliyoruz ne de verdiğimiz nefesten..

Üstüne ülkedeki liyakatsızlık, adaletsizlik, sosyal çürüme falan.. Düşünebiliyormusunuz, parayla diploma alan, profesörlük, doçentlik unvanı alan yüzlerce kişi var.. Çok yoruldum ama pes etmek yok, gittiği yere kadar.. Olduğu kadar, olmadığı kader diyeceğiz.. Allah yar ve yardımcımız olsun..