Hayatta bazen onun iyiliği için ondan vazgeçmen gerekebilir.

Geçmişte kız arkadaşım matematik öğretmeni olmak istiyordu ama biz 2 yıl boyunca sabahlara kadar konuşuyorduk benim yüzünden ders çalışamıyordu. Çok zeki ve dersleri mükemmel olmasına rağmen, sınavdan çok kötü bir puan aldı 1 yıl daha hazırlanacaktı tercih yapmadı, baktım durum yine aynı olacak. Onun için ondan vazgeçtim. Son mesajımda matematik öğretmeni olana kadar seninle bir daha hiçbir şekilde iletişim kurmayacağım dedim. 8 yıl neyi bekledim bilmiyorum ama 8 yıl sonra araştırdım, aradım, taradım buldum ve matematik öğretmeni olmuş ve atanmış. Çok mutlu oldum hemen ona ulaşmak istedim. Numarası vardı ve whatsapptan mesaj attım. Bana kimsin yazdı ve beni tanımadı, bir daha mesaj atarsan savcılığa giderim diyede ekledi. Ondan ayrıldığım gün hiç kırılmadım, hiç üzülmedim çünkü onun iyiliğini istiyordum. Ama 8 yıl sonra kalbimi kırdı, çok üzüldüm ve ilk defa ağladım. İnstagramdan gizli gizli takip ediyordum 2 yıl sonra evlendi, çocuğuna benim iki ismimi birden vermiş bu bir tesadüf değildi, beni unutmamış. Pişman oldum mu asla ama kırıldım ve bu kırgınlık bir ömür boyu geçmeyecek.