30 yaşındayım ve hayatımın neredeyse yarısını sigara içerek geçirdim. Üstelik bu, günde bir paketin fazlası oldu altı olmadı derecelerinde…

toplam 20 gün süren bir sigara bırakma deneyimim olmuştu. Arkadaş içerken, özledim bi fırt da ben alayım nasıl olsa aptal değilim bir daha başlayacak kadar deyip sigara içmeye tekrar başlamıştım. Bir fırt dahi alsan seni bağımlı edebilecek bir lanet bu. Bunun üzerinden de en kötü yine 7 yıl geçmiştir. Ama şimdi daha güçlü bir şekilde bırakmaya çalışıyorum.

Burayı da bir günlük olarak tutup her gün bir şeyler karalamaya çalışacağım ta ki ben sigarayı bırakmaya çalışan biri değil de sigara içmiyorum diyen biri olana dek.

Sigara içenlere; içmeyin şu mereti, ne anlıyosun, hem parana yazık hem sağlığına gibi öğütleri verenler bilsin ki bunları en çok biz biliyoruz. Ama düşmüşüz bi kere bu öyle bir zehir ki bırakmıyosun işte.

Ama artık yeter. Giderek kötüleştiğini hissettiğim sağlığım ve 7 aylık kızımın hatrına artık buna son veriyorum.

Dün gece 2 den beri içmedim ve inanın son zamanlarda geçirdiğim en kötü günlerden birini geçiriyorum. Resmen kanım çekiliyor. Öyle bir krizle bunu arzuluyorum ki beş parasız kalıp sokaklara düşsem ağlaya ağlaya miletten sigara dilenirim. Öyle bi yoksunluk. Yerine ne koyacağımı henüz bulamadım ama sürekli mutfakta dolanıyorum. Ağzıma bir şey götüresim geliyor sürekli. Kuruyemiş buna iyi geliyormuş ama bokunu çıkartarak yiyeceğimi bildiğim için hiç bulaşmıyorum. Geçen sefer bırakırken sade soda çok iyiydi. Hem yudum yudum içe biliyordum, hem günde iki tane yetiyordu. Ama bugün henüz bir şey içmedim. Sadece gidip gelip balkonda masanın üzerinde duran sigaraya bakıp duruyorum. Saat 5 gibi artık baktım olmayacak motorla gezintiye çıktım. Gezintiye çıkmışken de biraz yürüyüş de yapayım dedim. Bu yürüyüş çok çok iyi geldi 1 saat kadar yürüdüm. Ama hala çok arzuluyorum, en zor gün bugündür diyerek kendimi teselli etmeye çalışıyorum yarın yine bu saatlerde uğrayıp bir şeyler karlayacağım konuyu takip etmek isteyen olursa aşağıya yorum yapabilir