Ben olaylara farklı baktığımı düşünüyorum bu yüzden ağlamayı mantıklı bulmuyorum. Çünkü ağlamak olayı bana göre çözmüyor. Evet bir sorun varsa çözmeliyim, birini kaybettiysem yapılması gerekenler bellidir, defin vb işlemler. Birisi ile yollarımız ayrılmışsa ömrün sonu değil sonuç olarak, devam etmem gereken bir hayatım var. İşten mi ayrıldım, şehir mi değiştirmem gerekti, ne olursa olsun devam etmek zorundayım. Bu sebeple oturup ağlamak yerine ne yapabilirim diye düşünüyorum.
Yeri geldi sokakta da yaşadım, aç kaldım. Ama mevzu haline üzülmeyi vs bırakıp toparlanmak.
Belki de bir çok erkek bu şekilde düşünüp ağlamak yerine nasıl çözebilirim, nasıl devam edebilirim gözüyle baktığı için ağlamıyordur.