Selam olsun,

Bilenler bilir bu konuyu sıkça yazıyorum.
Neden yazıyorum? ne amacım var? ne çıkarım var?
Bunlar alengirli konular olarak kalsın biz konuya geçiş yapalım.

Bu sefer somut örneklerden gideceğim.

Her konuda haklı olmak, en iyiyi ve güzeli düşünüyor olduğumuzu iddia etmek biraz tuhaf gelmiyor mu size de?
Tartışmasız bir yasa gibi "kimse bizi anlamıyor!" ya da "tam olarak anlamıyor!" yoksa haklı ve makul olduğumuzu kabul edecek düşüncesi size zararlı gelmiyor mu?

Haksız olmaktan ya da daha doğrusu farklı doğruların olduğunu kabul etmek neden bu kadara zor geliyor bize?
Bir konunun tek doğrusu olmayacağı gibi tek yolu da olmayacaktır.

Somutluk kısmına gelirsek...
Bir işte başarılı olmak istiyorsunuz diyelim. Bu başarıyı sağlamak için sayısız yöntem ve yol vardır.
Biri bir yolda başarılı oldu diye o yol tek ve alternatifsiz değildir.
Sürümden kazanabilirsiniz ya da aksine sınırlı satıştan kazanabilirsiniz.
İkisinin ortası bir yol seçebilirsiniz.
Anlık bir kazanç ya da sürdürülebilir bir kazanç modelini tercih edebilirsiniz.
Bunların bile alt onlarca başlığı varken bir konuda sadece bir yolu doğru kabul etmek neden?

Bu sadece kazanç değil insan ilişkilerinizde de geçerlidir.
İyi olabilirsiniz, temkinli olabilirsiniz, samimi olabilirsiniz ya da ciddi olabilirsiniz.
Bunların hepsi bir yoldur ve yol doğru yüründüğünde genelde (bakınız genelde diye istisnalara kapıyı açık bırakıyorum) aynı sonuca çıkar.

Tek doğru olmadığı gibi tek bir yol yoktur.
Bizi yani insanı kısıtlayan en büyük şey doğruyu tek bir yola indirgememizdir.
Bu tecrübeyi kazandıkça yoldan ziyade yolun gereklilikleri ve bize uygunluğunun asıl konu olduğunu fark edebiliyoruz.

Hülasa, haklı olmak ya da kendi bildiğimiz yol dışında alternatif yolları göz ardı etmememiz birey olarak bize zarar değil fayda sağlar.
Bir düşünce/iş/ilişki/durum/olay her neyse yola değil yolun gerekliliklerine odaklanmamız daha iyi değil mi?
Yoldan ziyade yürüyüşe önem vermek bize daha iyi gelmez mi?

Sevgiler.