Bende var olan durumlardan şikayet eden birisiydim. Yaklaşık olarak konuda bahsettiğiniz gibi birisi. Çoğu zaman oturduğum insanlara bu konuları açıyor, belki benim görmediğim onların bana kazandırabileceği bir farkındalık vardır diyerek.
Rahatlama duygusu da olmuyordu, çözüm arayışı içerisinde stresli dakikalar geçirdikten sonra çözümü yok deyip konuyu kapatıyordum.
Yaklaşık 5 ay önce, sessiz sedasız kafede otururken, tanımadığım bir abinin yanıma gelip
"Bir insanın sıkıntısı var ise onu hafifletmek için elinden geleni yapmalı, sürekli sorunu dile getirmek yükü hafifletmez. İnsan yaşayabilmek için bazı zamanlar risk almalı değil mi abi ?"
dedikten sonra devamında başka hiçbir konuşma olmadan gitmesi.
Kim bu adam ? Ne demeye çalışıyor ? Düşün, düşün, düşün...

Sonrasında konuda değindiğiniz gibi, insanın şahsi hayatını ilgilendiren konularda en ufak bir değişiklik yapması o sorunu tamamı ile çözmese dahi, sorunu hafifletmesi ve elinden geldiğini yapabilmenin verdiği motivasyon, şahsa kazandırdığı inanç ile daha sağlıklı bir hayata sahip olunduğunu anladım.
Sadece şahsi anlamda değil beraber sohbet ettiği arkadaş, dost ilişkilerinde de ortamın o kasvet ve stres seviyesi gerilemiş daha keyifli bir muhabbet ortamı geliştiğini fark ettim.
Belki çok klasik olucak ama "Büyük işler, küçük adımlarla başlar." cümlesinin ne demek olduğunu anladım.
Bazen de şikayetçi olduğum bir konuyu bırakıp gitmek en iyisidir dedim, kurcalamaktan vazgeçtim.
İnsanoğlu var olduğu müddetçe sorunların, sıkıntıların her zaman var olacağı kesindir. Bugün aldığım / aldığımız kararların, çevre, aile, yaşadığımız coğrafya gibi etmenlerden yarın değişmeyeceğinin bir garantisi olduğuna inanmıyorum.

Velhasıl kelam, konunuza istinaden aklıma gelen bu anımı ve kendi düşüncelerimi sizlerle paylaşmak istedim.
Açmış olduğunuz konuları okuyorum, içerisinde bir yaşanmışlığın olduğu ve akıcı bir dille yazmanız hem anlama hem de sorgulama güdümü tetikliyor.
Elinize emeğinize sağlık hocam.