hocam söyleyeceklerimi mazur görün, mazlum edebiyatı falan yapmıyorum fakat ;
bende dar gelirli bir ailede büyüdüm, aynı tavaya çok kişi ekmek bandık.
yeri geldi ecel teri döktüm yeri geldi afedersiniz b*k temizledim.
bunları yazarken utanmıyorum, tam tersine nerden geldiğimi bilmek bana daha fazla haz veriyor.
bırakın asgari ücreti cebimde sigara param olmadığı dönemlerde bile asla umudumu kesmedim, dediğim gibi dar gelirli bir ailede büyüdüğüm için ailemin omuzlarındaki yükü hafifletme sorumluluğu aldım kendi kendime.
şuan finansal olarak kendimi ne kadar özgür hissetsem de hala daha fazlasını istiyorum, geldiğim yeri bildiğim ve asla oraya dönmek istemediğim için.
uzun uzun yazıp içimi dökmek isterdim fakat çok fazla uzattığımın farkındayım ama demem o ki insan dar ağacında olsa bile yine de umudunu kesmemeli, günün birinde ipin ucu illa ki geliyor.
imzamda da yazdığı gibi;
"önemli olan düşüş değil,yere çarpıştır."

art niyetli yazı yazdığınızı ima etmiyorum, sadece kafa yapınızı pek anlamadım.
siz sanırım bu güne dek finansal anlamda zengin olan hiçbir insanın sıfırdan hatta eksiden gelmediğini daha doğrusu gelemeyeceğini söylüyorsunuz, yanlışım varsa düzeltin lütfen.
benim için insan her ne kadar dipte olursa olsun, eğer ki kafasında başarma zorunluluğunu kabullenmiş ve o zihniyete bürünmüşse, günün birinde elbet zarlar altı gelecektir.