kardeşim yemin ederim seni o kadar iyi anlıyorum ki anlatamam. insan sadece biraz sessizlik istiyo ama sanki özellikle huzurumuzu bozmak için biri hep görevde gibi. bir yerden kaçıyosun başka bi yerde yine aynı bela.
ben de benzer şeyleri yaşadım, en sonunda şöyle düşündüm: dışarıyı kontrol edemiyorsak içeriyi kontrol etmeye çalışıcaz. mesela ben kulak tıkacı, beyaz gürültü uygulaması falan denedim biraz olsun rahatlatıyor. evde basit ses yalıtımı da işe yarıyor.
ama bazen gerçekten kader gibi üstüne üstüne geliyor, orda da yapacak tek şey sakin kalmaya çalışmak. yoksa insan kafayı sıyırır.
yalnız değilsin bu konuda, dayan ama bir taraftan da kendine iyi gelecek şeyleri ihmal etme.
Harbiden öyle hocam, kimseye zararımız yok. Gürültümüz yok. Hep bizi buluyorlar. Sabretmekten başka çarem kalmadı zaten. Sessizlik olsun dedikçe, en gereksiz sesler beni buluyor. sığırıcam kafayı sabrediyorum...