Merhaba Arkadaşlar,

34 yaşındayım ve artık ülkem adına kaygılarım çogaldı.Bunu hissetmemin temel sebebi bundan 2 ay önce Japonyaya 10 günlük gitmem.Ülkemizde haberlerde sadece kötü haberlerin olması.Çocukların istismar edilmesi ve kadınların katledilmesi.Trafikte sadece korna sesi duyulması.Komşunun komşuya saygı duymaması.Sanırım artık biz Pakistan, Hindistan, İran gibi ülkelere benzemeye başladık.Ülkemizden çıkan bilim insanları kendi ülkesine hizmet etmek yerine başka ülkelere gitmeyi tercih ediyorlar.Dönülmez bir yola girdik sanırım.10 gün öncesine kadar siyaseti takip ediyorum.Ama artık son olaylardan sonra ülkemizi yönetecek bir parti veya insan göremiyorum.Hayatımız rüşvet, dolandırıcılık, ihanet olmuş.Artık insanımız bir kişiyi dolandırdıgında ortama girip bunu ballandırarak anlatıyor.Umut Türkiyenin zaafı olmuş artık.İnsanları umutlarıyla dolandırıyorlar.Eğitim sistemimizde halen yazılım dersi verilmiyor.Hayatımız komple kodlardan oluşuyorken halen Türkçe dersinden 45 i geçemedigi için insanlar sınıfta kalıyor.Bu arada ben KKTC de çalışıyorum ve maddi manevi sorunum yok.Fakat Japonyada gördügüm saygı beni çok etkiledi.Japonyada ulusal bir parka gittik ailemle gözlerimiz doldu.Ben ülkem adına tek sorun görüyorum."EĞİTİM".Belki geç kalmamışızdır.Güzel bir eğitim sistemiyle 5 degil 10 degil belki 20 yıl sonra birşeylerin degiştigini görebiliriz.Buraya kadar okuyan arkadaşlara teşekkür ediyorum.