Yıllarca çeşitli ideolojilerle kendini lider sanan bu hırsızlar ve yancıları hep milleti yonttu, kendi cebini doldurdu. Yalansa yalan diyin. Sağcısı, solcusu, demcisi, ülkücüsü alayı aynı hepsi hırsız. Biri büyük hırsız, ötekisi küçük hırsız. Şu zamana kadar olan hep halka oldu, yancının cebi doldu. O kadar ölüme rağmen, bakın ölüm diyorum ekonomi değil, tek bir istifa haberi okumak nasip olmadı.

Ne zaman kurumlar birbirinden bağımsız, yargı bağımsız, memurlar birine kul değilde halka hizmet etmek için çalışırlarsa, çift maaş alan ya da yönetim kurullarına alınan dalkavuklardan kurtulursak, şirketler ve medya bağımsızlaşırsa, rant rejimi yıkılırsa, haksız zenginleşenlerin ipi çekilirse, düzgün bir denetim mekanizması kurulursa ve bozuk sistem düzelirse çark o zaman dönmeye devam eder.

Peki bu ülkede o günleri görebilir miyiz? Bu zor, felaket tellalı olmak istemem ama büyük bir yıkımın eşiğindeyiz.