Bir kiracının özel hayatını, kimle görüştüğünü, evine kimin girip çıktığını takip etmek, ev sahipliğinden çok, müdahaleciliğe girer. Aile apartmanı olmak, insanların mahremiyetine ortak olmak değil, herkesin sınırına saygı duymaktır. Siz kira aksamasından bahsediyorsanız hukuki yollar var, haklısınız. Ama mesele kim geliyor, kim gidiyor meselesine dönüyorsa, orada artık ev değil, insanların özgürlük alanı konuşuluyor demektir. Ve o alan size ait değil.
Namus, sizin denetiminize ihtiyaç duyacak kadar zayıf bir şey değil. Başkalarının hayatını denetleyerek değil, sınırınıza sahip çıkarak saygın olursunuz. Söz meclisten dışarı, bazı sınırlar kapıdan değil, kafadan başlar.
O mahremiyeti zaten verdiği rahatsızlık ve huzursuzlukla oluşturdu karşı taraf onun dışında en baştan uymuyorsa kabul etmeyebilirdi. Sonrasından söylediklerine uymaması onun hatası. Sınırlarına saygı duyalim evde alt üst otururken bağırmalar, cagirmalar duyalım. Dimi ? Karşı tarafın yapmadığı her şeyi bizden yapmamızı bekliyorsunuz.