Okulda işyerinde askerde aynı ortamı paylaştığımız kişiler aslında arkadaşımız değildir. Arkadaş olmak çok farklı birşey. İnsanları çok yakından tanıyınca aslında hiç tanışmamış olmayı isterdik.
Hemşehricilik de iyi bir ayak değil. Ben en büyük kazıkları hemşehrilerimden yedim. Ayrıca yabancı bir şehirden birinin kazığı hemşehri - kasabalı - mahalleli - komşu - akraba kazığından daha büyük olamaz. Çünkü bu insanlarla ya her gün ya bir gün mutlaka karşı karşıya geleceksin. Bu kazığı atan insanlar son derece yüzsüz utanmaz insanlar ki, seninle karşılaşmak gibi bir derdi yok. Ama haksızlığa uğrayan taraf olarak sen utanıyorsun.