Selam olsun,

Bazen düşünüyorum ne kadar tuhaf canlılarız.
Öleceğimizi biliyoruz ama haberim yok gibi çek diyerek yaşıyoruz.
Ya ölümü aklımızdan çıkartıyoruz ya öldükten sonra başka hayat olacak öyle hemen biter mi hiç diye inanıyoruz. (İnancı ya da inançsızlığı eleştirmiyorum sadece durum tespiti.)

100 TL ye alıp yiyeceğimiz bir besinden alacağımız fayda daha çokken 2.000 TL verip ömrümüzü kısaltan şeyleri yemekle mutlu oluyoruz.
Alkolün zararlı olduğunu biliyoruz ve ömrümüzü kısalttığını biliyoruz tıpkı sigara gibi ama kullanılıyor.
Hem ölüm korkusundan çeşitli yollarla o korkumuz yokmuş gibi yaşarken hem de bizi ölüme yaklaştıran her şeyi keyif alarak yapıyoruz.
Zekamıza hayranım.

İnsan olmak hakikatten çok komik.

40 yıllık arkadaşımızla, ailemizle, dostlarımızla bir tartışma sonrası yaşanan yüzlerce anı ve paylaşım varken bir kalemde hayatımızdan çıkartıyoruz.
Buna karşın kişiliğini, huyunu, nasıl biri olduğunu ya da adını bile bilmediğimiz bir karşı cinsin uğrunda canımızı verecek kadar hayatımızın merkezine alıyoruz.
Hayatımızın merkezine tanıdığımız, bildiğimiz, paylaşımlarımız, anılarımız olanları değil en az tanıdıklarımızı almamız yine zekamıza hayranlık vesilesi.

Hepimiz kendimizi daha özel, daha değerli ve genelde haklı görüyoruz ama hepimiz böyle gördüğünden aslında birbirimize önemsiz, değersiz ve haksız gibi davranıyoruz.
Ne istesek o isteğimizin karşıtı bir yaşam sürüyor olmamıza çok gülüyorum.
Bildiğiniz tezatlık abidesiyiz.
Korkumuz neyse ona koşar adım gidecek atı gördüğümüz an atlıyoruz üstüne hem de nasıl bir keyifle.

Bu tip konular açtığımda bana kızan arkadaşlar oluyor ama kızmasınlar.
Bana kızıldığı zaman kalbim kırılıyor falan yazacaktım ama bir gülümseme geldi, yemezler diye.

Seviliyorsunuz, güzel geceleriniz olsun.