Hocam Müslümanları yıllardır vicdan, merhamet vs. gibi romatik duygularla uyutuyorlar. Zalime merhamet, mazluma ihanettir. Diplomasiyle, konuşarak anlaşabilecek iki ülkenin savaşması abestir. Buna hem fikiriz. Ancak on yıllardır toprak işgal ederek ülkesini genişleten, sürekli olarak sivilleri katleden bir topluluğu ıslah etmenin savaşmak dışında başka bir yolu olduğunu görmüyorum. İran yıllardır hiçbir saldırıya ses çıkarmıyor ve işi savaşa götürmemeye gayret ediyordu. Bunun sonunda artık devletinin en mahremne kadar saldırı ve suikastlerle muhatap oldu.

İşin özü, insan ile insanca iletişim kurulmalı; zalime misliyle mukavemet gösterilmeli.