Yaklaşık 10 yıldır, yaz tatillerinde orada burada çalışarak, son 2 yıldır ise düzenli olarak asgari ücretle bir kuruma bağlı şekilde emek vererek hayatımı geçindirmeye çalışıyorum. Ama artık bir eşiğe geldiğimi hissediyorum. Çünkü bu düzen, bana sadece günü kurtarma şansı tanıyor; ne birikim yapabiliyorum ne de hayallerime yatırım yapacak gücü bulabiliyorum.
Ben afiş tasarımı yapıyorum, video montajlıyorum, reklam çekimleriyle ilgileniyorum. Dron kullanabiliyorum ve elimden geldiğince işlerimi özenle yapıyorum. Biliyorum ki ekipmanım tam olsa, kendi işimi kurma potansiyeline sahibim. Ancak her ay asgari ücretle geçinmeye çalışırken, bırakın ekipman almayı, bazen temel ihtiyaçlarımı bile zor karşılıyorum.
Elazığ gibi bir şehirde yaşıyorum. Burada iş imkânı sınırlı. Büyük bir şehre gitsem belki işler daha bol olur ama o zaman da ev kirası, ulaşım, temel giderler derken yine başa dönüyorum. Daha çok kazanıyor gibi görünsem de kazandığım yine geçime gidiyor. Yani risk almadan yol alamayacağımı hissediyorum.
Belki kısa vadede maddi olarak zorlanacağım ama artık şu soruyu kendime daha çok soruyorum:
"Bu şekilde devam edersem ne zaman özgür olacağım?"
Hayat bana şunu öğretti: Güvenceli gibi görünen ama seni içten içe çürüten düzenler, bazen en büyük risklerdir.
Ben artık kendi yolumu çizmek istiyorum. Risk alarak büyümek, hata yaparak öğrenmek, zamanla güçlenmek... sizce nasıl bir yol izlemeliyim tüm cevaplarınız çok önemli benim için