Merhaba arkadaşlar, hayırlı bayramlar dilerim, bu konu iç dökme konusudur.
Son 3 yıldır bayramları sevmiyorum, bayramdan ziyade arkabalarla yüzyüze gelmek istemediğim için bayramın gelmesini istemiyorum.
Bu bayramda da son 2 bayramda olduğu gibi kendimi tamamen geriye çekecektim ve bayramlaşmaya dahi gitmeyecektim...
Ancak annemin aşırı ısrarlarını kıramadım ve dün akrabalarla bayramlaşmaya gittim. Bayramlaşmaların bile güç gösterisine dönüştüğü kanaatindeyim.
Hiç okul okumamış, toplum içine karışmamış, rantla, adam kayırmayla, babadan kalan paralarla bir yere gelmiş insanlar akıl vermeye kalkıyorlar.
Sen ne zaman evleneceksin? Sen neden bir işte çalışmıyorsun? Sen nasıl adamsın gibi zibilyon tane laf duyduktan bir kaç tartışma yaşadıktan sonra eve geldim.
Dünden beride stresten dolayı yine ne midem tutuyor ne kafam tutuyor, her yerimde yaralar arttı. Yakın zamanda 29 yaşına gireceğim bende durumların farkındayım.
Borçlarımı bile ödeyemiyorum, bende bu hayattan memnun değilim. Ancak bazı çabalar karşılıksız kalıyor, çabaladıkça olmuyor.
Ankara merkeze taşınıp 3 ay çalıştım ancak kiralar ile aldığım maaş kafa kafaya olduğu için işi bırakıp tekrardan yaşadığım yere döndüm, iş beğenmiyor oldu.
Son 1 senede başvurmadığım adam akıllı işlerden olumlu sonuç alamadım, yalakalık yapmayı sevmeyen bir karakterim var, ancak eli öpülmeyecek adamlara 100 kere yalvardım.
Bazen olmayınca olmuyor arkadaşlar, sadece R10'da zaman geçirmekten keyif alıyorum başka aktivitelerde keyif vermiyor artık.
Siz siz olun ben olmayın, elinizde fırsatlar varken değerlendirin. Kimseye böyle sizinle böyle dalga geçecek kadar iyilik yapmayın ve iyi davranmayın.
Tekrardan herkese hayırlı bayramlar dilerim. Sağlıcakla kalın.