Alzheimer ve demans hastası olan babaannemi bugün devlet hastanesine yatırdık. PEG (göbekten delik açılarak beslenme) işlemi için yatış verildi fakat anestezi / entübe olma riski yüksek olması nedeniyle işlem ertelendi.

Buraya kadar tıbbi süreç anlaşılırdı. Ancak asıl sorun, bu serviste **hiçbir hasta bakıcı görevlisinin olmaması**ydı.
Bilinci kapalı, altı bağlı, kendini ifade edemeyen bir hastanın tüm kişisel temizliği ve bez değişimi **tamamen refakatçiye bırakılmış.**

Hemşireye "Hasta bakıcı yok mu?" diye sorduğumda, "Bu bölümde yok, refakatçi yapmalı, yapamıyorsanız birini bulun" dendi.
Refakatçileri olarak 15-20 dakika boyunca aldığını değiştirmekle uğraştık.
Biz hasta yakınıyız, hasta bakıcı ya da sağlıkçı değiliz. Hijyen bilgimiz yok. Psikolojik olarak da çok zor bir şey.

Bu hastane sistemine dair yaşadığımız şoku ve hayal kırıklığını buraya yazmak istedim. Sizce bu durum normal mi?