Allah yardımcınız olsun, çok zor bir durum, çocuğunuz var ve öyle boşanma telafuz etmek çok kolay değil.
Burada sordunuz cevap vereceğiz kızmak yok.
Eşinizin böyle bir şey yapmaya hakkı yok. Sizin anneniz bir tane ve eşiniz de bir tane. annenize sarılıyorsunuz bunu anne olarak yapıyorsunuz, eşinize de evinizde sarılırsınız bunu eş olarak yaparsınız. Bu ikisinin birbiri ile alakası olmaması lazım, eşinize karıştırmış bence. Gereksiz kıskançlık yapıyor. Bunu bir çok kadın yapıyor, ama söylediğiniz yaşlarda bunun çoktan aşılmış olması lazım.
Bu durumu annenizle paylaşmayın onu üzmeyin.
Eşinizle konuşurken de bu konuyu iyice kendinize sorup cevaplamasını söyleyin. Gerekirse bir aile terapistine gidebilirsiniz, ancak kesinlikle eşinizi kızdırmamak için annenize sarılmamazlık yapmayın ve eşinizi de onaylamayın. Bunun sonu iyi bir yere gitmez. Bu tür bir şeyi sizden istemeye hakkı yok.
Ben böyle bir durum olsaydı, "rahatsız oluyorsan annemlere gitmeyiz ben çocuğu alır götürürüm, sen de çocuğu alıp annenlere götürebilirsin istersen senin aileni de ben görmek istemem bundan sonra; ailemin yanına niye gidiyorsun sarılmamdan rahatsız oluyorsan." der çıkardım . (yaptım ki söylüyorum, eski eşime aynen böyle dedim ve konu kapandı, uzun süre benim aileme gittiğimde surat asık ve kavga edilir onun annesine gittiğimizde hep mutlu olunurdu, yok öyle yağma, adalet adalet adalet...)
Sonuç olarak haksız gururla ailenizi bozmayın elbette, ama kendinize ve ebeveynlerinize de haksızlık yaptırmayın. annenize eşinizin yanında sarılamıyorsanız bu normal bir şey değildir. Bir kadın kocasının sahibi değildir, anne ve baba yeri doldurulamayacak kişilerdir sizin için.