Değerli forumdaşlarım, arkadaşlarım, müşterilerim ve dostlarım,

Biliyorum ara sıra derdimi paylaşıp sizleri meşgul edip akıl, destek vs. istemiştim. En kötü zamanımda mesela annem vefat ettiğinde ya da en zor zamanımda, mesela sokakta kalmaya başladığımda veya maddi sıkıntıdayken her zaman destek oldunuz, birkaç kendini bilmez hariç.

Bir süredir (uzun bir süre) altından kalkamadığım bir yük yüzünden manen ve madden çöktüm. Toparlamaya çalıştıkça battım. Günü kurtarmak için borç aldım, şimdi ofis dahil kimsenin suratına bakamıyorum. Böyle olmaması gerekiyordu.

Daha ne kadar sürdürebileceğimi bilmiyorum. Borcum çok değil ama maaş blokesi, icra vs. derken ben artık yüzemeden kuyruğuna geldim.

Artık kişiliğimi kaybettiğimi düşünmeye başladım. Eski ben değilim. Daha zayıf, daha güçsüz, daha çaresiz.

Yapabilecek bir şeyim kalmadı artık. Hayatımın hiçbir döneminde tembel olmadım, gece gündüz çalıştım, çalışırım ama olmayınca olmuyor. Allah “yürü ya kulum” demedi.

Bu defa bir şey istemek için değil, sadece içimi dökmek istedim.

Hakkınızı helal edin arkadaşlar. Vaktinizi aldiysam affola.

.