Okul tamam, askerlik tamam, iş, güç para tamam, şimdi insan bakıyor artık doğru insanı bulup evlensem mi diye ama ya cesaret edemiyor ya istemiyor ya da onunla olur mu olmaz mı iklemde kalıyor. Hoşlandığım bir kız var ama cesaret edemiyorum konuşmaya. Süpriz yumurta gibi işin sonu nereye gideceği belli değil. Önceden okulda çok rahat konuşurdum, bir çok kez sevgilim oldu ama bu sefer ciddi evlilik gözüyle bakınca ve yaş da gelince işler hiç öyle olmuyormş. Bazı erkeklere bakıyorum, ay sonunu zor getirecek işde çalışıyor ama erkenden ya evlenmiş ya da çok alakasız bir kızla evleniyor oluyor. Ne cesaret diyorum bende. Yaş 26, sanırım ya evlendim ya evlendim 27-28 e gelirsem hiç düşünmeyeceğim artık galiba.