Boş boş düşünüyorum işte.. geçim - gelecek kaygısı denen şey insanın üstüne öylesine tarifi imkansız bir ağırlık olarak çöküyor ki hem uyku uyutmuyor hem de rahat nefes aldırmıyor..

bugün yaşadığım çaresizlikleri yarın yaşamamak için geceleri uyumamak sanki bir çözüm getirecek gibi bomboş bir his içerisindeyim. içimden bir ses " uykuyu hak edecek ne yaptın ki ? " diye sürekli dürtmeye huzursuz etmeye devam ediyor. o ses huzursuz ettikçe uyku da haram oluyor doğal olarak..