Hocam sizin yine durumlar iyi Esenyurt da her gün biri ölüyor sebebleri de saçma sapan şeyler
Otobüste gördüğüm ortaokul çocuklarında da durum aynı artık yaşta farketmiyor
Artık yaşam şartlarımız hiçbirimizin iyi değil, hiç kimsenin bir umudu yok ne yaptığını bilmiyor, Sokağa çıktığımızda başımıza nasıl olumsuzluklar gelebilir ve bunlar normalleştirilebilir. Ne gencinin ne yaşlısının ne de çocuğun bir yaşamı var hayatını yaşayamıyor. Tamamen bir çürüme yarattılar toplumumuzda ve bu böyle gittikçe belli bir kesim hariç herkes çürümeye devam edecek en sonunda ülkece batacağız.
Aynı şekilde dün notere gittim. Kadına soru soruyorum bilgisayara bakıp ayağını sallayıp yokmuşum gibi davranıyordu. Dayanamadım açtım ağzımı yumdum gözümü. Diyorum sıram gelmiş soru soruyorum suratımıza bakıp cevap verme tenezzülünde bile bulunmuyorsunuz. İşimiz halletmeyecekseniz ne için burada maaş alıyorsunuz? Abuk subuk bir açıklama yaptı. Gerçekten insanlar insani duygularından arınmış bir şekildeler. Ne olduk böyle nerde bizim duygularımız insaniyetimiz.
Hocam insanın mutlu olmak için kendine saklı sebeplerini teker teker ellerinden alıyorlar. Normal.
Mutlu bir nesil için cidden çok fazla zamana ve olaya ihtiyacımız var.
Görüyorum ki yalnız değilmişim. Hepimiz benzer şeyleri yaşıyoruz ama konuşmadıkça sanki sorun yokmuş gibi bir illüzyon yaratılıyor. Ekonomik kriz elbette etkili ama insan ilişkilerindeki bu sertleşmenin, bu tahammülsüzlüğün tek sebebi para değil gibi geliyor bana. Sanki umut bitti, insanlar sadece günü kurtarmaya çalışıyor. Gülümsemek bile lüks oldu.