Bende işin içinden çıkamadığımda ailenin isteği ve benimde artık zamanı geldi dememle birlikte psikiyatriye gittim antidepresana basladım ilk 2 hafta ölümden beterdi sonra alıştım ama motor becerilerimin eskisi gibi olmadığını sezdim göz bebeğim sürekli büyüktü vücudum tutuktu 2 kutu bitirdim ve saatini aksatmaya korkuyodum o beni iyi tutuyo gibi hissediyodum ama verdiği reaksiyonlardanda nefret ediyordum. 1 gün içmeyi unutup hiç birşey olmadığını gördüğümde birdahada içmedim, biraz yan etki yaşadım ama çok şükür atlatabildim. Eğer uzun soluklu kullandıysanız bir anda bırakmanız tavsiye edilmiyo dikkatli bir şekilde danışarak bırakırsanız daha sağlıklı olacaktır
Banada keşke akıl verem olsaydı o zamanlar, 33 yaşındayım bak 2 senedir çekiyorum. Ben pskiyatri ne onu bile bilmezdim. Kimse demedi bana. Gece uyku dalamiyordum, sürekli vucudu dinliyordum, ama keyfimden değil vucutta sızlayan birsey vardı. Rahat bırakmıyordu. Ramazanda bile ambulans cagirdim, kalp krizimi geçiyorum noluyor diye. Gittiğim doktor bile pskiyatri en son söyledi, o gün kız beni içeri almadi. Yoğunluk vs diye hiç yokta uyku ilacı alıp düşünmeden uyuyacaktim. Kaderim berbat o günden sonra ben gitmedim sabahlara kadar uyuyamadim, sonra. Bu vucutta olan şeyde vucuda yayıldı en sonunda simdide işin icin den çıkamıyoruz. 24 saat his ile yaşıyoruz. Nasıl temizlecek bu vücut anlamadim. Hastalık gören yok