hayatımda kimse yokken içimde bir boşluk vardı, biriye karşılıklı birşeyler yaşayınca geçeceğini sanıyordum. geçen yazdan beri bir kızdan hoşlanıyordum, huyu falan güzel geliyordu. sonra sevgililik dönemi oldu, kızın ilgi bağımlısı olduğunu anlayınca benim kayış koptu.

mesele biriyle beraber olmak değil, mesele herkesin aynı olduğunu görebilmek. tipini beğeniyor, egosu tatmin olsun diye ilgi bekliyor.

ayıptır söylemesi çirkin demiyorum ama dış görünüşünü beğenmediğim şişman bir kız benimle beraber olmak istiyordu, kızın huyu falan da güzeldi. benim beğendiğim kız için ilgi bağımlısı diyordum ya hani sürekli, bu sefer kendimi de sorgulamaya başladım. tipini beğendiğim birinden ilgi bekliyordum bende. ilgi bağımlısı kızdan bir farkım yokmuş dedim. cinsel ihtiyaç ve ilgi görme isteği için salakça davranıyormuşuz meğerse.

hayat o kadar boş ve anlamsız geliyor ki anlatamam.