Son iki ayda burada bir konu açmıştım; "Neden uyanık kalamıyorum, ne yaparsam yapayım bayılır gibi oluyorum?" diye.
Aslında bu durum hayatım boyunca hep böyleydi. O zamanlar bazı değerli hocalarımızdan yorumlar gelmişti, "Bir kredi borcun olsun, aklında bir yük olsun, bakalım uyuyabiliyor musun?" demişlerdi.
Bugün, o yorumların ne kadar haklı olduğunu bir kez daha anladım. Ama mesele maddi değilmiş. Çünkü gelir-gider dengem her zaman aynıydı.
Asıl mesele, manevi olarak bugün çöktüm. Hayatımda ilk defa, ne yaparsam yapayım uyuyamadım. Belki size bu durum normal gelebilir ama bana fazlasıyla garip geliyor.
Çünkü ben her zaman gece 12, en geç 1 gibi yatan biriyimdir. Çok nadir 2-3 olmuştur ve o zamanlarda da laptopun başında düşüp kalmışımdır zaten.
Ama bu gece... Kafam o kadar dolu ki, uyumama izin vermiyor.
Yarın ajansa geçmem gerekiyor ama ne yapsam olmuyor. Herkesin içini döktüğü bir alan vardır, benimki de burası. Yazmak istedim. Çünkü fark ettim ki sadece "hayatı takmamak" çözüm değilmiş.
Bir gün gelir, zihnin dolarsa, o gün ne kadar zorlarsan zorla uyku gelmiyor.
Bu satırları yazdıktan sonra tekrar yatmayı deneyeceğim. Gerçekten mental olarak çok yorgunum.

Sabah olduğunda sizlerin değerli yorumlarını görmek bana güç verir, moral olur. İyi ki varsınız.