Komşu gerçekten evdeki en büyük etken olmalı ya.

Babam ben doğmadan 6 ay önce, daha önce oturduğumuz evi almış. Annemin de yaşı o zaman küçük olunca tüm komşuları da sevmiş. Aynı apartman değil yalnız yan apartman, karşı apartman falan. Fatih zaten mahalle kültürünün son duraklarından biri.

Nereye getireceğim konuyu. Abim vefat ettiğinde komşularımın davranışlarını asla unutmam. Ben daha ergenken sağa sola beni tavuk almaya kıvırcık almaya falan yollarlardı. Yıllar geçti koca adam oldum hala isteseler ikiletmem kalkar giderim.

Cenaze için gelen yakınlarımıza evlerini açtılar. Gelen misafiri belki 15 gün boyunca doyurdular. Cenaze sonrası annemin yanında oldular. Babam da çalışmadı o dönem abimin ölümü onu da ağır yaralamıştı. Bir bakardım alt komşu market alışverişi yapar getirirdi.

Hayatın doğal akışında yaşanan sürtüşmeler olabilir çok doğal. Kimi o an stresli bir gün yüzünden sese katlanamaz falan ama asıl önemli kısım düğün ve cenazedeki tavırları oluyor.