Ben kaybettim dostlarım abilerim ablalarım siz kaybetmeyin..
2023 yılında cezaevine girdim, üzerinden 4/5 ay kadar geçtikten sonra babam kalp krizi geçirmiş tabiki ben içeride kafaya takmayayım diye bana söylemiyorlar o zamanlar.
2016 yılından beri akciğer kanseri ile savaşıyormuş babam ve bu durumdan kimsenin haberi yok.
Tahliye olduğum gibi silivriden başakşehire 30 dakikada gittim nasıl tapa gaz gittiğimi hesap edebilirsiniz.
Gittiğimde bıraktığım babam ile bulduğum babam aynı kişi değildi.
2 ay daha yaşadı babam belkide beni görmek için belkide hepimizi bir arada son kez görmek için dayandı.
Vakit ilerledikçe hastalığı ilerlerdi, bir sabah annem aradı beni hastaneye gel acil babanı başka hastaneye götüreceğiz diğer hastane ile görüşmeye gideceğim diye.
Bende duşa falan girdim evden çıktım ablam çalışıyor hastanede bir baktım ablamda var birşeyler olduğunu anladım ben hastaneye gittiğimde babam can çekişiyordu.
Babamın yattığı servis odasını komple boşaltmışlar içeriye kimseyi almıyorlar ben daldım tabi içeriye beni dışarı çıkartmaya çalıştılar.
Yaptığımın yanlış olduğunu biliyorum ama o anki pskolojimi az çok dahi olsa anladığınızı düşünmek istiyorum, hastane çalışanlarıyla itiş kakış beni atamadılar dışarıya başka kimseyi almadılar.
Babam gözlerimin önünde ben hiçbirşey yapamadan ruhunu teslim etti.
Sağlığınıza dikkat edin, aileniz ile güzel vakitler geçirin benim pek güzel vakitlerim olmadı gençlik cahilliği diyebiliriz.
Evi otel gibi kullanıyordum belkide yatmaya geliyordum, sabah kalkıyordum duşumu alıyordum üzerimi değiştiriyordum ve evden çıkıyordum belki 5 sene olmuştur ailemle oturup bir sofrada beraber yemek yemedim.
Bazen eve hiç gitmiyordum aylarca, kendi evim vardı o zaman kiralamıştım kafama göre takılıyordum demem o ki, kendi değerinizi ve ailenizin değerini çok iyi bilin.

Sizede çok geçmiş olsun hocam umarım en kısa sürede sağlığınıza kavuşursunuz.