Yaklaşık 4-5 ay öncesi sağ el başparmak tendonumu mutfakta bir kaza sonucu kopardım. 2 kez ameliyat oldum hala parmağımı kullanamıyorum. Süreci çok uzun. Fakat ameliyat sonrası eve döndüğümde alt komşumuzla ilk defa tanıştım. Adamın kolu hiç yoktu. O an karamsarlıktan çıktım ve diğer 4 parmağımın sağlam olmasına ve ayrıca ne kadar uzun sürerse sürsün bir şekilde diğer parmağımı da çalıştırabileceğimi fark ettikten sonra içimdeki karamsarlıktan kurtuldum ve bir kere daha şükrettim. Ne kadar kötü durumda olursak olalım her daim bizden çok daha kötü durumda olabilecek insanlar var. Bence bu yüzden hangi durumda olursak olalım hem şükretmemiz gerekiyor hem de yapmak istediğimiz şeyleri ertelememiz gerekiyor.