Atatürkçü olmak.. bu sadece bir fikir akımına bağlılık değil, bir kalbin, bir vicdanın, bir yurdun sesiyle yürümektir.
Karanlıkta kalmış bir milleti ayağa kaldıran iradeye saygı duymakla başlar.. ama orada bitmez. Bu, aklı bilimin, kalbi vicdanın, yürüyüşü cesaretin peşine takmaktır. Anadolu'nun dört bir yanında yankılanan “Bağımsızlık benim karakterimdir” sözünü sadece bir cümle değil, bir yaşam biçimi olarak görmektir. Bir ülke yanarken “ben varım” demek, küllerinden doğan bir milletin gözyaşında umut olabilmektir. Bu yol, bazen okul sıralarında düşünmeyi öğrenmek, bazen fabrikada üretmek, bazen bir çocuğun alnına düşen teri silmektir. Medeniyetin izinden yürümek, geçmişe saygıyla, geleceğe umutla bakmak demektir.
ve En önemlisi “Ne mutlu Türküm diyene” derken, sadece etnik bir kimlik değil, yüreğinde bağımsızlık ateşi yanan herkesin birliğini savunmaktır.